پیام ویژه

آخرين مطالب

عباس عبدی/گزارش ملی رسانه يادداشت

عباس عبدی/گزارش ملی رسانه

  بزرگنمايي:

پیام ویژه-هنگامی که ساختمان پلاسکو آتش گرفت و فرو ریخت، بسیاری از مردم نه تنها نگران شدند، بلکه مهم‌تر از آن خواهان این بودند که بدانند چرا چنین حادثه‌ای رخ داد؟ البته حادثه در هر جامعه‌ای رخ می‌دهد، تفاوت کشورها از حیث کمیت و کیفیت حوادث است. در همه جای جهان تصادفات رانندگی یا سقوط هواپیما رخ می‌دهد، ولی تفاوت کشورها از نظر تعداد تصادفات نسبت به جمعیت یا خودرو و نیز تعداد کشته‌ها است. تفاوت دیگر کوشش هر کشور برای شناخت علل تصادف یا سقوط و برنامه‌ریزی برای کاهش حوادث است. به همین علت درخواست مردم و جامعه این بود که گزارشی از وضعیت منجر به حادثه پلاسکو تهیه شود و در مرحله بعد، دولت و سایر نهادهای حکومتی، براساس آن گزارش اقدامات لازم را جهت جلوگیری از تکرار حوادث مشابه به‌عمل آورند. این چنین بود که گروهی از کارشناسان تعیین شدند که فراتر از گزارش‌های اداری به شناخت موضوع بپردازند و سهم و نقش عوامل انسانی و غیرانسانی از جمله کمبود امکانات یا ضعف ساختارها و مقررات و سازوکارهای نظارتی را در بروز حادثه شرح دهند. در نهایت گزارش دقیق و مفصلی که به نوعی فصل‌الخطاب توصیف وضع موجود بود تهیه و ارائه شد و موجب تأسف شد که تقریباً همه نهادهای ذیربط به نوعی و تا حدی مقصر بودند و این نشان داد که حادثه مذکور بیش از آن، ریشه در عوامل ساختاری دارد که بخواهند افراد خاصی را مقصر جلوه دهند، باید تحولات ریشه‌ای در روابط میان نهادها و اجرای وظایف هرکدام از آنها شکل بگیرد تا دیگر شاهد این ماجراها نباشیم. اگرچه اطلاعی از اقدامات انجام شده برای بهبود ساختارها و روندهای اجرایی ناشی از آن گزارش در دسترس نداریم، ولی به هر حال گام اول خوب برداشته شد.
حادثه پلاسکو، از جمله حوادثی است که برای مدت معینی ذهن جامعه را درگیر خود می‌کند و حساسیت‌های کافی برای پیگیری آن به وجود می‌آید، در حالی که ما با موضوعات دیگری نیز درگیر هستیم که اهمیت آنها به مراتب ده‌ها برابر حادثه پلاسکو است ولی هیچ اقدامی درباره آن صورت نمی‌گیرد. علت نیز در روند آرام وقوع این مسائل است. برای نمونه بر اثر حوادث رانندگی سالانه هزاران نفر کشته، ده‌ها هزار نفر مصدوم و حتی معلول می‌شوند، هزاران میلیارد تومان خسارت مالی وارد می‌شود که خسارت یک سال آن ده‌ها برابر خسارت ناشی از آتش گرفتن ساختمان پلاسکو است. ولی حساسیت کافی برای تهیه گزارش ملی حوادث رانندگی ایجاد نشده است که درک دقیقی از ابعاد و علل این ماجرا به دست آید و اقدامات کامل برای کاهش آن صورت گیرد.
نمونه دیگر گرایش به مهاجرت از کشور است که بر اساس گزارش‌های موجود روند رو به رشدی را در دو دهه گذشته طی کرده است و خسارت های مادی و نیروی انسانی آن حتی با تصادفات رانندگی نیز قابل مقایسه نیست. نمونه دیگر وضعیت مطبوعات و رسانه‌های کشور است که در حضیض خود قرار دارند. و هدف این یادداشت اشاره مختصری به این نهاد است. رسانه‌های هر کشوری یکی از مهم‌ترین نهادهای اجتماعی است که نقش اطلاع‌رسانی، اجتماعی کردن و پر کردن اوقات فراغت و... را به عهده دارد. متأسفانه به علل گوناگون وضعیت رسانه‌ای کشور اصلاً مطلوب نیست. این رسانه‌ها کمابیش مرجعیت داخلی خود را از دست داده‌اند و به تعبیری رسانه‌های رسمی و داخلی فاقد قدرت اقناع‌سازی مردم شده‌اند. میزان مراجعه به آنها نیز بشدت اُفت کرده است. و از میزان مراجعه مهم‌تر، کیفیت مراجعه به آنها است. رسانه‌ای که حتی در تأمین اوقات فراغت مردم شکست بخورد، به طور قطع ناتوان از آن است که در هنگام ضرورت حقایق را به مردم منتقل نماید و این برای امنیت ملی کشور خطرناک محسوب می‌شود.
از سوی دیگر فضای مجازی در عین آنکه موجب تحولی مثبت در نظام رسانه‌ای کشور شده و تناقضات این نظام رسانه‌ای را برجسته و آشکار کرده است ولی در عین حال به علت ماهیت این فضا، قادر نیست که جایگزین مناسبی برای فضای واقعی رسانه‌ای باشد. با توجه به این ملاحظات در جلسه‌ای که به مناسبت روز خبرنگار در باشگاه نهاد ریاست جمهوری برگزار شد به‌عنوان نماینده انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران درخواست کردم که دولت و ریاست جمهوری برای تهیه چنین گزارشی دست به کار شود. گزارش ملی مطبوعات یا رسانه در اصل پیشنهاد آقای دکتر نمک‌دوست بود و هیأت مدیره انجمن نیز آن را تأیید کرد. درخواست داریم که در اسرع وقت گروهی از کارشناسان معتبر تعیین و چنین گزارشی را تهیه و راه‌حل‌های برون‌رفت از مشکلات را نیز پیشنهاد کنند. ظاهراً میزبانان محترم دولتی از پیشنهاد استقبال کردند، امیدواریم هرچه زودتر شاهد اجرای آن باشیم.




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

اکسپرس: دیدار ظریف با مکرون خشم ترامپ را در می آورد

محمد سعید احدیان/بزرگان و ضرورت مراقبت ویژه

شعاری که اصلاح‌طلبان جدی نگرفتند

عباس عبدی/گزارش ملی رسانه

عقب نشینی بی سروصدای عربستان مقابل ایران

رمز گشایی از سخنان اخیر حداد عادل

لبو فروش‌ها و رانندگان تاکسی از شما بهتر می‌فهمیدند آقای مشاور

داستان یمن در ماه‌های پایانی

استقبال اصلاح طلبان از ائتلاف احمدی نژاد – قالیباف

تحریم امروز ظریف دستاورد 6 سال مذاکره با شیطان!

نشنال اینترست: جنگ با ایران عواقب فاجعه‌باری برای منطقه خواهد داشت

تلاش غرب برای پیشبرد FATF با طناب پوسیده‌ اینستکس

بانک‌های خصوصی چه بلایی سر مردم آورد؟

مثل همیشه با مردم

یک ماه و نیم گذشت مطالبه یک میلیارد یورو چه شد؟

آدم‌های کوچک با سایه‌های بزرگ!

خدشه به تفکیک قوا

پیشنهاد نیوزویک به دونالد ترامپ: تحریم ها علیه ایران را لغو کرده و مذاکره را آغاز کنید

بازگشت به سوم تیر؛ احمدی‌نژادی دیگر در راه است

روزنامه آلمانی: دست کم گرفتن قدرت ایران خطایی است که برای همه گران تمام می‌شود

آخرین وضعیت جنگ راهبردها (یادداشت روز)

احساس و ادراک بانک مرکزی!

نقطه شروع کاهش تنش!

چالش بی‌حاصل

مروری بر تحلیل های روزنامه ها

کانالیزه شدگی؛ ناآگاهانه، اما خودخواسته

بصیرت/تقابل دو دستگاه محاسباتی

دیپلماسی در تنگه هرمز

لزوم سیاست‌ورزی اصلاح‌طلبان در چارچوب عادی سازی

بازگشت صهیونیست‌ها به عصر حجر!

راهکار اصلاحات برای فرار از پاسخگویی: تشکیل دیکتاتوری به اسم جمهوری!

گزیده تحلیل های رسانه های اصولگرا

طبل توخالی

«گاندو2» ساخته نشود!

ثروتمندان فقیر تر از فقیر

الاخبار: ایران همراه با احتیاط از پیشنهاد فرانسه استقبال کرده است

چرا بریتانیا به اجراکننده‌ اوامر آمریکا علیه ایران تبدیل شده است؟

اصول‌گرایان از زیادی داوطلبان نامزدی می‌نالند و اصلاح‌طلبان از تعداد کم آنها تنزل رهبری در اصلاح‌‌طلبان

قرار بود وحدت‌آفرین باشد اما ...

استفاده از حق قانونی در برجام

آقای زیباکلام ایران گربه‌ی جلوی سالن غذاخوری نیست!

کرامت انسانی از منظر قرآن کریم و ائمه علیهم‌السلام

وضعیت روح انسان در حالت کما و بیهوشی چگونه است؟

داستان تلخ خانه به‌دوشی از وام رهن تا «تام‌کاد»

دروغ بزرگ گروه G20 در نشست ژاپن

واشنگتن‌پست: ایران به شدت زهرآگین است/ ترامپ وارد تله درگیری نشود

پاسخ به سیاست تهدید

اقتصاد دهه 60 قابل کپی است ؟

حذف مسئله فلسطین با عادی سازی روابط با اسرائیل

پیروز انتخابات اسفندماه چه کسی است؟!